1 - معناى اسم " اسم " در اصطلاح قرآنى به معناى صفات و خواصّ اشياء و بيان‌كننده حقيقت آنها است . بنابراين ، آنجا كه خداى متعال مىفرمايد : " وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها " خداوند علم اسماء را همگى به آدم آموخت . « 1 » معنايش اين مىشود كه : خداوند علم خواصّ اشياء و ساير علوم را همگى به آدم عليه السّلام آموخت - جز علم غيب را كه هيچ كس در آن با خدا شركت نمىكند مگر كسى كه او بخواهد و بخشى از اخبار نهان را در اختيارش بگذارد . 2 و 3 - معناى رحمان و رحيم در قرآن كريم براى خداوند متعال نام‌ها و صفات ويژه‌اى آمده كه برخى از آنها آثار دنيائى ، برخى آثار اخروى و برخى آثار هر دو سرائى دارند . از جمله اين نام‌ها و صفات واژه‌هاى " رحمان و رحيم " اند كه معناى آنها را بررسى مىنمائيم : در كتاب‌هاى لغت " رحم و رحمت و مرحمت " به معناى " مهربانى و نرمى و رقت قلب " آمده است . راغب در كتاب " مفردات الفاظ القرآن " در ماده " رحم " سخنى دارد كه فشرده آن چنين است : رحمت : رقت قلب و مهربانى است بگونه‌اى كه باعث احسان به رحمت شده گردد . اين واژه گاهى در معناى رقّت صرف ، و گاهى در معناى احسان بدون رقّت استعمال

--> ( 1 ) - بقره / 30 .